08/05/10 - 08u45

Van links naar rechts: Caroline Degeyter, Anouk De Greef, Elke Haeck en Annemie Renson. (Foto: Greetje Van Buggenhout)

Een Green Generation Ambassadrice heeft een hart voor de natuur, maar ook een realistische kijk op ecologie. Wij zijn benieuwd hoe onze vier dames over ecologie denken en wat zij in hun dagelijks leven doen voor een beter milieu. Tijdens het rondetafelgesprek schotelen we hen enkele vragen en stellingen voor die leiden tot een boeiend gesprek. Leer de groene kant van onze vier kandidates kennen. Aan het woord: Caroline Degeyter, Anouk De Greef, Elke Haeck en Annemie Renson.

Op 'den buiten' wonen met twee kinderen maakt het niet altijd haalbaar om de auto te laten staan, maar ik zou wel investeren in een zuinigere wagen als er echt een ecologische auto zou bestaan.
Annemie over vervoer
Annemie (Foto: Greetje Van Buggenhout)
Ik stoom mijn groenten, dan zijn ze sneller klaar, ik kweek ook zelf mijn kruiden, ook al woon ik in een klein appartement.
Wat Caroline zelf doet voor een beter milieu
Caroline (foto: Greetje Van Buggenhout)
Ik denk niet dat de problemen opgelost zullen zijn over twintig jaar, maar ik denk dat er op een bepaald moment beslissingen genomen moeten worden omdat we voor voldongen feiten zullen staan. Dan is ecologie geen keuze meer, maar word je verplicht.
Elke over de toekomst
Elke (foto: Greetje Van Buggenhout)
Ik vond Kopenhagen heel frustrerend. Daar zie je dat economie toch altijd de overhand krijgt boven ecologie. Als er economische redenen bij komen kijken, stoppen de goede bedoelingen en dat is bijzonder jammer.
Anouk over Kopenhagen
Anouk (foto: Greetje Van Buggenhout)

Wie de Ambassadrice wordt, dat beslis jij. STEM voor de kandidate van je voorkeur en win zelf een Green Generation-toestel.

VRAAG: Liggen jullie wakker van het milieu?

Caroline: 'Ja eigenlijk wel, de overheid vestigt de aandacht er ook op. Ik ben er vaak onbewust mee bezig, veel dingen zijn een automatisme geworden zoals toestellen uitzetten als je ze niet gebruikt, of afval sorteren.'

Anouk: 'Je hoort er inderdaad heel veel over, daardoor ga je er zelf over nadenken.'

Annemie: 'Niet alleen op het nieuws, ook via de kinderen op school krijg je veel te horen. Er wordt veel aandacht aan besteed in lessen en opdrachten, waardoor je ook zelf stil staat bij wat je kan doen.'

Elke: 'Als ik een reportage zie op televisie over mensen die met mondmaskers moeten rondlopen in China als gevolg van de uitlaatgassen, schrik ik wel. Ik voel me dan zo machteloos en hoop dat de politiek het probleem ernstig neemt.'

Caroline: 'Al heb ik wel het gevoel dat het de goede richting uitgaat, een boterhamdoos is nu veel meer ingeburgerd. Toen ik naar school ging, waren mijn boterhammetjes in een groot vel zilverpapier verpakt.'

VRAAG: Denken jullie extra veel na over het milieu als er een ramp als de tsunami plaatsvindt?

Annemie: 'Ecologie was vooral heel actueel toen de Milieuconferentie in Kopenhagen over de Kyoto-akkoorden werd gehouden en dat zette me wel aan het denken. Er werd ook een link gemaakt met de tsunami en andere rampen, dan voel ik me toch ongemakkelijk. Als we niks ondernemen, vrees ik dat er dingen zullen gebeuren die ik liever niet wil zien, maar ik denk dat het nog goed komt als we snel ingrijpen.'

Anouk: 'Ik vond Kopenhagen heel frustrerend. Daar zie je dat economie toch altijd de overhand krijgt boven ecologie. Als er economische redenen bij komen kijken, stoppen de goede bedoelingen en dat is bijzonder jammer.'

Is dat anders in jullie eigen leven? Zijn jullie bereid om meer te betalen omdat een product ecologisch is?

Caroline: 'Ik koop zoveel mogelijk bio, ook al weet ik dat het duurder is, maar het is ook gezonder.'

Elke: 'Ik koop wel bio, maar ik ben er toch niet altijd zeker van dat het beter is en of die producten wel zo bio zijn.

Annemie: 'In de media verschijnen er ook veel tegenstrijdige berichten.'

Caroline: 'Als je er te veel van wakker ligt, eet je niets meer.'

VRAAG: Wat doen jullie zelf voor een beter milieu?

Anouk: 'Ik gebruik een koekendoos in plaats van individueel verpakte koekjes.'

Annemie: 'Ik let ook op verpakkingen. In plaats van kleine plastic flesjes, koop ik liever tweeliterflessen. Ik doe vooral kleine dingen waar ik zelf een impact op heb.'

Caroline: 'Ik stoom mijn groenten, dan zijn ze sneller klaar, ik kweek ook zelf mijn kruiden, ook al woon ik in een klein appartement.'

Elke: 'Ik eet vegetarisch, ik lust geen vlees, dat maakt het natuurlijk makkelijker. Maar ik probeer ook vegetarische menu's voor het hele gezin klaar te maken, zonder dat de kinderen er een afkeer van krijgen.'

VRAAG: En op vlak van vervoer, laten jullie de auto af en toe staan?

Caroline: 'Ik let er zeker op, als het niet regent neem ik de fiets en ik gebruik ook bijna altijd het openbaar vervoer.'

Annemie: 'Op 'den buiten' wonen met twee kinderen maakt het niet altijd haalbaar om de auto te laten staan, maar ik zou wel investeren in een zuinigere wagen als er echt een ecologische auto zou bestaan.'

Anouk: 'De auto laten staan is ook voor mij moeilijk haalbaar, maar ik zou best meer willen betalen voor ecobrandstof.'

Elke: 'Wij zijn speciaal in de stad gaan wonen opdat we zo veel mogelijk te voet kunnen doen. Daardoor hebben we een van onze auto's kunnen wegdoen.'

VRAAG Zijn jullie meer met ecologie bezig dan jullie huisgenoten?

Anouk: 'Nee, helemaal niet, mijn man en kinderen zijn er nog meer mee bezig. Ik ben in Brussel opgegroeid, aandacht voor het milieu zat totaal niet in mijn opvoeding. Ik heb gelukkig al veel bijgeleerd.' (lacht)

Annemie: 'Bij ons thuis is dat echt iets wat we samen doen, mijn man en kinderen zijn er evenveel mee bezig.'

Elke: 'Ik ben thuis toch degene die het meest aan ecologie denkt.'

Caroline: 'Mijn vriend is daar niet mee bezig, hij had bij wijze van spreken nog nooit van de tram gehoord. Maar ik moet zeggen dat hij zijn leven al fel gebeterd heeft.' (lacht)

VRAAG: Hoe zien jullie de wereld over twintig jaar?

Caroline: 'Ik zie de toekomst eerder somber in en vrees dat er veel ziektes zullen ontstaan. Ik denk dat we niet snel genoeg inspelen op de veranderingen en dat er daardoor veel negatieve gevolgen zullen opduiken.'

Anouk: 'Volgens mij gaat het toch de goede richting uit, als ik kijk naar mijn kinderen, die krijgen bewustwording opgelegd, dan kan het nog goed komen. Iedereen is met ecologie bezig. Als we via onze kinderen en via de industrie de eerste stappen zetten, dan zal de politiek wel moeten volgen.'

Annemie: 'Misschien is twintig jaar wat kort om echt een verandering te zien, ik vrees wel dat er dingen zullen gebeuren die ik liever niet wil zien, maar ik denk dat het nog goed komt als we snel ingrijpen.'

Elke: 'Ik denk niet dat de problemen opgelost zullen zijn over twintig jaar, maar ik denk dat er op een bepaald moment beslissingen genomen moeten worden omdat we voor voldongen feiten zullen staan. Dan is ecologie geen keuze meer, maar word je verplicht om met een andere auto te rijden, mogen er geen bomen meer gekapt worden etc.'

Anouk: 'Tja en als er niets verandert, dan hebben we binnenkort Mechelen Plage, dan heb ik een strand voor mijn deur.' (lacht)

Wie van deze vrouwen kon jou het meest overtuigen? Stem dan voor haar als Green Generation Ambassadrice via de stempagina.