Interview "Alright Kristien, you're next." Wanneer ik de hotelsuite binnenwandel, heeft Anna Kendrick al vier uur aan een stuk met tientallen tv-reporters uit alle hoeken van de wereld gepraat. De actrice is doodmoe, maar het einde is in zicht. Of dat hoopte ze, want net na ons tv-interview zien we elkaar opnieuw voor ons zogeheten rondetafelinterview. "Mijn stem is aan het weggaan, jongens. Ik heb vandaag al meer gepraat dan tijdens de opnames van 'ParaNorman'!" Dringend tijd dus om aan 'Het Grote Anna Kendrick Interview' te beginnen.
"We zullen dan maar meteen met de deur in huis vallen: jouw personage Courtney zag er formidabel sletterig uit in 'ParaNorman'. Waren er in in jouw school meisjes zoals haar?"
Anna Kendrick: "Oh mijn God, recht voor de raap! Ik denk dat er op elke school wel zo'n paar gevallen zitten. Je kent ze wel, de stereotiepe cheerleaders met de roze trainingspakken. Ik durf te zeggen dat ik vroeger een héél klein beetje zoals Courtney was, maar dan heb ik het over de periode waarin ik mijn moeder af en toe afsnauwde. Dat irritant stemmetje had ik gelukkig niet en ik leek ook niet op haar. Ik ben er zeker van dat elk tienermeisje daar over kan meespreken."
"Ben jij naar school gegaan of heb je ook privéles gekregen? Want als ik me goed herinner is jouw filmcarrière al op vroege leeftijd begonnen..."
Anna Kendrick: "Ja, ik heb het vreemd genoeg allebei kunnen doen. Ik kreeg op mijn twaalfde privéles van mijn vader. Ik ben daarna terug naar school gegaan waar ik de rest van het middelbaar op een 'normale' manier heb afgemaakt. Ik stond tussendoor op Broadway, maar die shows duurden nooit lang. Ik ben vroeger dan voorzien afgestudeerd zodat ik 'A Little Night Music' kon doen in de New York City Opera. Ik heb school altijd kunnen combineren met mijn carrière. Je kunt dat achteraf gezien helemaal geen carrière noemen, 't was meer een avontuur. Ik heb daar amper een cent aan verdiend!"
"Zie je jezelf in Norman? Was jij het buitenbeentje van de klas?"
Anna Kendrick: "Ik denk dat iedereen zich ooit wel eens het buitenbeentje voelt. Ik had het niet moeilijker dan andere kinderen, dat zeker niet. Of er dagen waren dat ik al huilend thuis kwam? Ja. Of er weken waren dat ik niet naar school wilde gaan? Niet echt. Ik werd nooit echt gepest op school, of zo heb ik dat in elk geval nooit ervaren. En cyberpesten bestond toen nog niet. Ik kan me niet inbeelden hoe ik daarmee was omgegaan als mij dat op die leeftijd was overkomen."
"Zit je op sociaalnetwerksites?"
Anna Kendrick: "Ik zit op Twitter maar daar hebben we het dan ook mee gehad. Iedereen wil dat ik een Instagram-account aanmaak maar ik weet niet eens wat dat is. Ik zit niet op Facebook. Ik heb daar een maand op gezeten, maar ik snapte daar niks van! Ik heb het dan ook al snel opgegeven."
"Gebruik je Twitter om met jouw fans te praten?"
Anna Kendrick: "Dat probeer ik althans. Ik heb mijn account ooit afgesloten, maar dat was per ongeluk. Ik ben na een half jaar opnieuw beginnen twitteren. Ik ben een heleboel nieuwe mensen gaan volgen en ik probeer meer tweets te beantwoorden. Ik denk dat ik in het begin gewoon heel bang was om de verkeerde dingen te zeggen. Er zullen altijd mensen zijn die jouw berichten verkeerd interpreteren. Je kunt honderd reacties krijgen op een tweet, maar er zal er altijd eentje tussen zitten die zal vragen: 'Wil je daar misschien iets mee zeggen?!'"
"Vind je het gemakkelijk om dat soort dingen te negeren?"
Anna Kendrick: "Dat is niet gemakkelijk, maar ik probeer dat van mij af te zetten."
"Wat met recensies, lees jij wat ze over jou en jouw films schrijven?"
Anna Kendrick: "Dat doe ik eigenlijk niet."
"Tiens. Meen je dat nu?"
Anna Kendrick: "Nee. Nee. Nee. Ik doe dat niet."
"Komaan... Je kijkt toch wel naar je eigen films?"
Anna Kendrick: "Oh ja, dat wel. Toen ik 'Up In The Air' had gedaan zat ik elke dag op het internet, en ik vond dat verschrikkelijk! Ik probeerde daar mee te stoppen, want ik voelde me een pak beter wanneer ik niet zag wat ze over mij schreven. Maar na een paar dagen zat ik alweer te kijken wat er over mij verschenen was. Dan voelde ik mij schuldig: 'Waarom heb ik dat in godsnaam gedaan?' Dus voor de release van 'Scott Pilgrim' ben ik daarmee gestopt. Ik heb toen geen enkele recensie gelezen. Ik gaf interviews maar ik deed geen moeite meer om ze op het internet te vinden. Ik ging niet checken of ik iets stoms had gezegd en ik keek niet naar de reacties van lezers. Ik kon daar toch niks meer aan veranderen. Dus om eerlijk op jouw vraag te antwoorden: ik kijk daar sindsdien 'niet echt' meer naar. Soms stuurt mijn mama iets door, maar dan zeg ik: 'Moeder, alsjeblieft!'"
"Ik veronderstel dat jouw mama enkel de goede dingen doorstuurt?"
Anna Kendrick: "Nee! Soms denkt ze dat die goed zijn, maar dan denk ik: 'Mam, dat heeft me eigenlijk wel pijn gedaan. Stop daar nu gewoon mee."
(Spoiler) "Eén van de leukste momenten uit 'ParaNorman', waar het publiek zo hard om moest lachen, was de scène waarin blijkt dat Courtney's vlam homo blijkt te zijn. Waarom denk je dat we dat we zulke dingen zo grappig vinden?"
Anna Kendrick: "Waarschijnlijk omdat we dat allemaal wel eens ooit hebben meegemaakt. Ik heb dat op jonge leeftijd leren herkennen. Ik was een beetje voor op mijn leeftijd, wat die 'gaydar' betreft althans. Ik ben er zeker van dat de jongen met wie ik mijn eerste kus had homo is geworden. We hebben één keertje gekust, dat was toen we nog op de basisschool zaten. Maar toen we naar het middelbaar gingen, kreeg ik door wat er aan de hand was. Ik vind dat grappig, want dat hoort nu eenmaal bij het leven."
"Je verjaardag staat voor de deur..."
Anna Kendrick: "Juist! Ik kan amper geloven dat ik al 26 word. Ik denk niet dat ik mijn verjaardag ga vieren. Ik wil in elk geval niks gaan doen. Weet je, ik denk dat ik een filmmarathon ga organiseren. Ik heb hier nog een heleboel films liggen. Ik blijf maar films huren op iTunes, waarna ik helemaal vergeet dat ik ze heb gehuurd. Er zijn nog heel veel films die ik nog moet zien. Documentaires en klassiekers enzo. Ik denk dat ik op mijn verjaardag gewoon tv ga kijken."
"Dat is wel een beetje zielig. Ik geloof er niets van."
Anna Kendrick: "Dat is toch helemaal niet zielig! Wat ik zielig zou vinden is als ik mezelf zou dwingen om naar één of andere bar te gaan waar ik toch tegen niemand kan praten. Ik doe dit véél liever. Ik nodig wel een paar vriendinnen uit die me opfleuren."
"Dus je gaat niet graag op stap?"
Anna Kendrick: "Nee... Nee."
"Omdat je herkend wordt?"
Anna Kendrick: "Nee, ik heb menigtes nooit echt leuk gevonden. Ik heb daar al van kinds af aan moeite mee. Wanneer je negentien of twintig jaar bent, dan is op stap gaan zowat het enige wat je wil doen, maar van zodra je eenentwintig bent dan vind je dat verschrikkelijk. Al dat lawaai en al die mensen... Ik snap niet waarom ik dit ooit leuk heb gevonden. Iedereen zegt dat en het is nog waar ook! En dan komt het moment waarop je zegt: 'Zie je wel, iedereen heeft me verteld dat dit ooit zou gebeuren.' En dat is precies hoe het bij mij gegaan is."
"Wat met premières en afterparty's?"
Anna Kendrick: "Ik word het stilaan gewoon om daar naartoe te gaan, maar het wordt er in elk geval niet beter op."
"Omdat je hier naartoe moét gaan?"
Anna Kendrick: "Het is zoals een les Pilates: het doet na een tijdje nog steeds pijn, maar je wordt het gewoon."
"Dat is mooi gezegd."
Anna Kendrick: "Die afterparty's zijn altijd raar. Ofwel voel je je absoluut niet op je gemak, ofwel heb je het juist heel erg naar je zin. Maar dan op een vreemde manier. Zoals bij de première van 'What To Expect When You're Expecting', waar ik de hele avond met mijn vrienden heb gedanst. Dat is het enige wat je op een feestje zou moeten doen. Als je niet danst dan kun je net zo goed naar huis gaan. We zouden daar een regel van moeten maken: als niemand danst, moet iedereen naar huis!"
"Nu we toch over 'What To Expect When You're Expecting' bezig zijn: hoe was het om Chace Crawford te kussen?"
Anna Kendrick: "Uh... Pijnlijk. Zijn stoppels zijn zo scherp als scheermesjes. Nee, dat is echt niet om mee te lachen! Ik was blij dat ik de dag erna niet op de set moest staan, want mijn hele gezicht zag rood. Ik zag er uit als het Spook van de Opera!"
"Tot slot: wat is jouw schoonheidsgeheimpje?"
Anna Kendrick: "Oh, dat zou ik zo niet kunnen zeggen. Heb ik er wel één? Ik kan echt niks verzinnen! Oh, wacht! Dit is niet echt een schoonheidsgeheim, maar weet je wat het beste ooit is? Als je het nu al niet gebruikt... scheermesjes van Intuiton!"
"Ahja?"
Anna Kendrick: "Echt, ik meen dat! Het ziet er uit als een stuk zeep met een scheermesje in. Game changer! Dat ding verandert voorgoed je leven, zeg dat ik het gezegd heb. Een van mijn beste vriendinnen heeft mij die tip ooit gegeven. Door dat ding sta je nu maar half zo lang in de douche! Ze zijn iets duurder dan de normale scheermesjes, maar ik kan je nu al vertellen: 'worth every penny'!"
'ParaNorman' draait vanaf 22 augustus in de Belgische bioscoopzalen.
© 2013 De Persgroep Digital. Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.
