• 

Michel (46) «Met haar lange, blonde haar en slanke figuur was Sabrina een prachtige verschijning. Ze was net vierentwintig, een speels en lief meisje. Eerst wilde ze niet met me uitgaan, maar ik liet me niet afschepen. Tenslotte werd ze mijn vriendin. Ik hield van haar, maar het was niet simpel om trouw te blijven. In het weekend werkte ik als ober in een discotheek en daar werd ik voortdurend omgeven door meisjes. De andere obers reden regelmatig een scheve schaats, maar ik zag het als een uitdaging om aan de verleiding te weerstaan.»

«Ik heb Sabrina niet ten huwelijk gevraagd, maar dat vond ze niet erg. Haar ouders waren gescheiden, net als die van mij. Trouwen leek ons helemaal niet zo romantisch. Wat dat betreft begrepen we elkaar, maar verder waren er grote verschillen. Ik probeerde Sabrina bij te sturen. Misschien heb ik haar zelfs gemanipuleerd. Zo bepaalde ik meestal waar we op vakantie gingen. Zij hield ervan om met een boekje aan het zwembad te liggen. Typisch vrouwelijk, maar ik wilde avontuur! Liefst met een hakmes de jungle in. Ik nam Sabrina mee naar Afrika en Azië. We trokken met een jeep rond en sliepen in een tentje. Ook op culinair gebied verschilden onze smaken. Zo ben ik een echte kippenman. Ik lust alles met kip en kan het rustig vier dagen na elkaar eten. Het heeft me geen kwaad gedaan, want ik ben kerngezond. Maar Sabrina was een teer plantje en hield niet van vlees. Met de jaren werd ze vegetariër. Ze begon te walgen van kip en wilde het niet meer maken. Ik had niet genoeg aan een sojaburger of vegetarische pasta.»

Sabrina (41) «Zo rond mijn dertigste begon mijn biologische klok te tikken. Het was tijd voor een kind. De komst van onze dochter betekende zowel voor Michel als voor mij een keerpunt. Michel begon zich meer op zijn carrière te richten. Hij wilde geld verdienen om zijn gezin te onderhouden. Net als de oerman ging hij op jacht om een prooi mee naar huis te kunnen brengen. Zelf reageerde ik helemaal anders op het ouderschap. Ik trok me meer thuis terug om voor ons dochtertje tezorgen. Maar voor ons allebei lag de focus op ons kind. We gingen zo in haar op dat we geen aandacht meer hadden voor elkaar. Tijdens de jaren die volgden zou ik groeien en me ontplooien, maar niet langer op het tempo van Michel. Het verraderlijke was dat we geen ruzie maakten. En zonder ruzie kun je jezelf voorhouden dat alles in orde is.»

«Michel richtte zich op de buitenwereld, terwijl ik meer in mezelf ging kijken. De spirituele wereld trok me aan. Ik volgde een cursus over gezonde voeding en besloot vegetariër te worden. Dat deed me enorm veel deugd. Maar Michel vond het maar niets. Hij wilde kip. Kip met appelmoes, kip met rijst, kip met frietjes. Vijftien jaar lang heb ik dat voor hem klaargemaakt, maar plots lukte het me niet meer. Ik had ook niet meer zoveel behoefte aan zijn gezelschap. 's Avonds ging Michel sporten en bleef ik thuis. Of ik ging een cursus volgen en dan bleef Michel thuis. Eerst dacht ik dat dit gewoon een fase was. Maar de dagen gingen voorbij en uiteindelijk kon ik de façade niet ophouden. Nu zijn Michel en ik twee jaar uiteen. Hij heeft een nieuwe relatie en sinds kort ik ook.»

Uit Nina 246, 9 juni 2012