• 

Rita (37) «Het was de manier waarop Ludo naar me keek. Hij had prachtige blauwe ogen en zijn blik ging dwars door me heen. In mijn studententijd kwam ik vaak in zijn café. Het vonkte en een kus kon niet uitblijven. Het was heerlijk een koppel te zijn met Ludo. Hij liet me al zijn platen horen en ik leerde veel bij over muziek. Zijn humor maakte me vrolijk en ik herinner me onze lachbuien. Ik was zo blij met Ludo dat mijn wereld om hem begon te draaien. Dat was onverstandig, maar ik wist nog zo weinig over de liefde. Ik verwachtte dat Ludo mij gelukkig zou maken. Maar hij was erg zelfstandig en deed zijn eigen ding. Hij had geen zin in een vriendin die zo afhankelijk was. Na vijf jaar gingen we uit elkaar. Het heeft een jaar geduurd voor mijn verdriet was verwerkt.»

«Na Ludo begon ik een relatie met iemand uit Griekenland. Het is lastig om een langeafstandsrelatie goed te houden en uiteindelijk werd ik weer single. Ludo is nooit echt uit mijn leven verdwenen, want we hadden dezelfde vriendenkring. Met hem kon ik lachen en we schuimden samen de festivals af. Hij startte Jazzmosphere op, dat partnerships binnen de muziekwereld uitbouwt. Toen zijn bedrijf flink begon te draaien, vroeg hij me voor hem te komen werken. Dat lukt perfect! Nu zie ik Ludo nog altijd doodgraag, maar zoals een zus. Ik ben niet meer verliefd op hem en zal dat nooit meer worden. Maar als ik een date heb, is hij de eerste aan wie ik dat vertel! In de liefde ben ik erg veranderd. Ik weet nu dat het geen goed idee is om volledig met elkaar te versmelten.»

Ludo (41) «Rita was zo optimistisch dat het aanstekelijk werkte. Ik kon met haar naar een bruine kroeg, maar ook naar luxerestaurants. Ze paste zich overal aan en kon met iedereen praten. We waren twintigers en we ontdekten de liefde samen, stap voor stap. Maar er liep heel wat mis. Mijn onstabiele leven heeft ons uit elkaar gedreven. Ik hield twee horecazaken open en had het gevoel dat de wereld aan mijn voeten lag. Eigenlijk had ik geen tijd voor een relatie. Huisje-boompje-beestje zei me ook niets. Dat kwam allicht omdat ik het kind was van gescheiden ouders. Mijn ouders gingen begin jaren tachtig uiteen, toen ik negen was. Scheiden was nog niet in de mode en ik voelde me anders. Toen ik op eigen benen stond, stortte ik me op mijn carrière. Ik wilde iets wat van mezelf was. Kinderen hadden we niet, dus was er weinig motivatie om de relatie vol te houden.»

«Ik hakte de knoop door en ze vertrok. Mijn leven was rock-'n-roll en ik had geen behoefte aan een lief. Zes jaar geleden heb ik een bedrijf opgericht. Toen mijn moeder ziek werd, begon ik na te denken. Ik wilde tijd om voor haar te zorgen. En stel dat ik ziek zou worden, wie zou er op mijn zaak letten? Ik had een medewerker nodig, die ik door en door kende. Dat was Rita! Nu heb ik weer een vriendin. Met Ilse kies ik bewust voor een relatie, want ik weet nu dat liefde alles mooier maakt.»

Uit Nina 244, 26 mei 2012