• 

Silke (39) «Ik hield van voetbal en Robby ook. En dus gingen we samen shotten. Of we speelden kaart. Hij kwam door weer en wind op de fiets naar mij. Ik woonde met mijn ouders en broers en zussen in de stad. Bij ons was er altijd leven in de brouwerij, en Robby kwam graag. Er was plaats voor hem aan tafel. Toen ik vijftien was, kreeg ik vlinders in mijn buik. Ik werd verliefd op de jongen die zo lang mijn vriend was geweest. Toen hij zijn rijbewijs haalde, nam hij me mee voor ritjes. Het was heel dik aan.»

«Maar de dag kwam dat we niet meer zoveel samen konden zijn. Ik nam de trein naar de hogeschool. Hij volgde een opleiding voor goudsmid. Een tijd koesterden we het idee samen later juwelen te ontwerpen, maar mijn leven met Rob werd te benauwd. Ik begon me af te vragen of hij de man van mijn leven was. Het heeft lang geduurd voor ik kon beslissen, maar op mijn vierentwintigste was het zover.»

«Rob verdween niet uit mijn leven. De jaren gingen voorbij en de liefde maakte plaats voor kameraadschap. Robby had regelmatig een vriendin en dan vroeg hij om raad. Wat denk jij? Past ze bij me? En toen kwam de dag dat hij verliefd werd op mijn zus. Ik vond het niet erg. Ik was blij voor hen. Zelf had ik ook iemand. Peter en ik kregen drie kindjes. We hebben Rob gevraagd peter te zijn van ons dochtertje. Het leven was goed, tot twee jaar geleden mijn man overleed. De dag na zijn dood stond Rob aan de deur om mij te helpen. Dat lijkt evident, maar heel wat mensen hebben me in de kou laten staan en ik besef goed hoe kostbaar zo'n vriendschap is.»

Rob (43) «Na één week verkering begon Silke te twijfelen. Ze was niet klaar voor een relatie. Ik heb toen al mijn charmes in de strijd gegooid, en dat is me gelukt ook. Niet alleen vond ik haar mooi, ze was ook vlot, grappig en sociaal. We zagen elkaar elke dag en daar heb ik van genoten. Ik heb zelfs anderhalf jaar bij haar thuis ingewoond. Zag je Silke, dan zag je mij. Op feestjes gingen we elk met onze vrienden praten, maar we kwamen steeds bij elkaar terug. Later zei Silke dat ze er behoefte aan had meer haar eigen ding te doen. Ze vond dat ze te afhankelijk was. Maar ik heb dat nooit zo gezien. Toen Silke vooraan in de twintig was, wilde ik samenwonen. Maar haar ouders vonden haar te jong. Jammer, want Silke en ik kenden elkaar zo goed dat dit een logische stap leek. Toen sloop de ontevredenheid binnen.»

«Misschien was onze breuk stom. Je ontmoet niet zo vaak iemand bij wie je je zo goed voelt. Maar als het niet uit was geraakt, zou ik Uti niet zo goed hebben leren kennen. Ze was een zus van Silke en kwam na een scheiding thuis wonen. Op een avond gaven hun ouders een feest. Ik was uitgenodigd en Silke zei me dat ik haar zus eens uit moest nemen. Dat heb ik gedaan en ik vond haar prachtig! Ze was van mijn leeftijd en dat bleek leuk te zijn. Uti en ik hebben geprobeerd tegen de verliefdheid te vechten, maar het was te sterk. We zijn getrouwd en Silke werd de meter van ons dochtertje.»

Uit Nina 225, 14 januari 2012