• 

Sofie en Elke beleefden een warme, intense liefde en hadden plannen voor de toekomst, maar stress en ontrouw brachten hun relatie aan het wankelen.

Sofie (27) «Vijf winters geleden liep ik Elke tegen het mooie lijf in een café. Het was de nacht van oud op nieuw en ik was in een feestelijke stemming. Elke was een mooi meisje met een sterke uitstraling. 'Als ik vrijgezel was, zou ik het wel weten', zei Elke tegen me en keek me daarbij diep in de ogen. Eigenlijk had ik sinds een tweetal weken al een andere vriendin en Elke was al een hele tijd met Kathleen, maar ik voelde me sterk tot Elke aangetrokken en heb het nog diezelfde avond uitgemaakt met mijn vriendin.»

«In het begin was het super met Elke. Echt waar, de beste relatie ooit! Ik kwam vaak bij haar slapen en dan bracht ik mijn hond mee, want anders zat hij thuis alleen. Elke vond dat ik maar bij haar moest intrekken en dat vond ik oké. Zij had ook twee honden en dat schiep al een band. In het weekend gingen we met de honden wandelen langs de vaart. Soms doken ze in de rivier en gingen lekker zwemmen en dan zaten wij op de oever te wachten. Elke en ik brachten veel tijd samen door en werden heel hecht. Zó hecht, dat we ons een paar keer allebei ziek hebben gemeld op het werk - gewoon om de hele dag samen te kunnen zijn.»

«Kathleen, de ex-vriendin van Elke, kon haar maar niet vergeten. Ze deed vrij hysterisch. Dat zie je wel vaker bij exen in het lesbische wereldje. Vrouwen zijn gevoelig en reageren heviger. Hoe dan ook vormden Elke en ik een heel sterk koppel. 'Wij tegen de rest van de wereld', zei Elke en zo was het ook. Niemand kon ons raken, maar als we naar een homofeestje gingen, leek het wel alsof andere vrouwen ons uit mekaar wilden halen. Ze waren jaloers op ons geluk en zochten naar de zwakke punten in onze relatie. Ik vroeg Elke om minder uit te gaan, want ik vond het niet leuk dat iedereen met ons probeerde te flirten. We lagen schijnbaar goed in de markt, maar ik wilde een rustige, stabiele relatie.»

«Ik heb er lang in geloofd dat echt niemand ons klein zou kunnen krijgen. Dat bleek dus toch een vergissing te zijn. Elke kreeg een burn-out door een vervelende kerel op haar werk, een homohater die dingen zei als: 'Ze moesten jullie allemaal op een boot zetten'. Dat kwetste haar heel fel en ze voelde zich ellendig. Haar libido werd minder, maar ik hield van haar en ik kan best wel even zonder seks. Elke werd echter echt depressief en dat maakte onze relatie kapot. We gingen uiteen, maar een paar maanden later kwamen we weer samen. Ik hield nog van Elke, alleen de hartstocht was verdwenen. Maar liefde alleen zou toch voldoende moeten zijn? Dat was het niet en uiteindelijk hebben we toch afscheid genomen.»

Elke (28) «Ik kon die eerste avond niet stoppen met naar haar te kijken. Ze was zo mooi, met felblauwe ogen! Mijn relatie met Kathleen wankelde al even en ik besloot Sofie terug te zien. Kathleen kreeg vlug door dat ik verliefd werd op Sofie. Ze ging een weekend weg om mij de tijd te geven te beslissen. Toen ze terugkwam, begreep ze dat ik voor Sofie koos. Het deed pijn om Kathleen verdriet te doen, maar ik was ook erg blij met Sofie. Kathleen vertrok en Sofie trok direct bij me in. Ik werkte in de luchthaven, zij in de horeca, maar we hadden weinig avonddienst en konden veel samen zijn. Toch hadden we beiden behoefte aan een zekere vrijheid - en waren bereid die te geven.»

«Sofie kon haar zin doen. Als zij een ander wou kussen, mocht dat, maar enkel als ik erbij was. Zelf deed ik dat ook. Verder gaan mocht niet - daarover waren we het ook eens. De overeenkomst werkte en ik was zelden jaloers. Ik voelde wel jaloezie als een andere vrouw Sofie voor zich wilde winnen. Kathleen wilde Sofie verleiden - allicht om wraak te nemen op mij. Ik had Sofie moeten vertrouwen, maar vond dat moeilijk. Het idee dat ze me ontrouw zou kunnen zijn, was vreselijk. Ik werd depressief en begon pillen te slikken. Ik kon ook agressief uit de hoek komen en dat bezorgde haar zo veel stress dat ze er ziek van werd. Ze at niet meer en was al net zo droef als ik. Ten slotte wou ze bij een vriendin gaan logeren om er even tussenuit te zijn. Toen ik haar ging ophalen, wist ik dat er iets mis was. Ze biechtte op dat ze met die vriendin had gekust. Dat was tegen onze regels, want ik wist er niet van. In mijn woede heb ik haar toen geslagen, waar ik nog steeds veel spijt van heb.»

«Niet lang daarna vertrok ze op vakantie en toen vertelde die vriendin dat ze ook seks hadden gehad. Ik ging uit mijn dak en om Sofie te kwetsen, bedroog ik haar met haar beste heterovriendin. Toen ze terugkwam, vertelde ik haar over mijn ontrouw. Sofie gaf mij niet op. 'Ik houd echt van je', zei ze, 'en ik wil met je verder'. Heel mooi, maar ik kon zo niet verder en wilde de relatie stoppen. Zij verdroeg de breuk niet en ondernam een zelfmoordpoging. Ik zag haar nog graag en had enorm met haar te doen, maar ik kon maar niet vergeten dat ze met een ander had geslapen. Zij had mij gekwetst en ik haar nog erger - uiteengaan leek me dan ook beter. Nu hebben we beiden een nieuwe vriendin. Het is beter zo, hoewel ik soms denk aan onze mooie plannen. We wilden trouwen en een baby krijgen. Hoe kon het zo fout lopen?»

Uit Nina 167, 26 juni 2010