Ik wil samen met mijn man klaarkomen. Nu is het zo dat ik meestal eerst klaarkom en dan hij pas. Wat kunnen we doen? Kirsten

Ik hoop dat het samen klaarkomen geen obsessie van je geworden is. Het zou jammer zijn mocht je het als voorwaarde stellen om te kunnen spreken van een goed seksleven. Samen klaarkomen blijft eerder een lucky shot. Het komt veel meer voor dat mannen en vrouwen niet samen klaarkomen.

Als je dan toch wil blijven streven naar dat gezamenlijke hoogtepunt, dan kan je misschien de volgende dingen uittesten. Je kan al beginnen met de tijd op te nemen van de reacties van beiden in jullie meest voorkomende vrijpatroon. Daarna gebruik je een aantal technieken waardoor de traagste partner meer gestimuleerd wordt en de snelste afgeremd wordt.

Als de man de langzaamste is, kan je beginnen met heel wat mond- en handwerk. Hier zijn voorbeelden genoeg van. Wat je ook kan doen, is na de orale bevrediging al schrijlings op hem gaan zitten en zachtjes zijn penis binnenbrengen om je eigen opwinding op te bouwen.

Als de vrouw de traagste is, kan bijvoorbeeld het voorspel nog wat langer gemaakt worden. Masseer nog wat langer de binnenkant van de dijen, laat de orale bevrediging iets langer duren en leg de klemtoon op haar clitoris, mét extra stimulatie met de vinger van haar vagina en/of aars. Een trillend eitje hierbij betrekken maakt het de man net iets makkelijker.

Wat ik haast zou vergeten: een vrouw kan makkelijker meerdere orgasmes krijgen, dus is het niet zo moeilijk voor je man je daar wat langer in te stimuleren. Jij kan makkelijk eerst klaarkomen en daarna kan het nog altijd samen.


Ik zou toch zo graag populair zijn

Ik werk in een team van ongeveer 20 vrouwen en mannen. Sinds een collega weg is gegaan die helemaal niet goed in de groep lag, heb ik het idee dat ik nu een van de minder populaire collega's ben. Waarom vind ik dit zo belangrijk, en wat zou ik eraan kunnen doen? Ik zou het leuk vinden als ze mij ook eens mee vragen naar een concert of zoiets, maar ik weet niet hoe ik dat moet aanpakken. Sieglinde

Dat je het belangrijk vindt dat je collega's je aanvaarden en leuk vinden, is normaal. Iedereen wil deel uitmaken van 'de groep', want dat geeft een gevoel van veiligheid, het biedt gezelligheid en geeft erkenning. Als je samen goed overweg kunt, gaat het werk ook makkelijker. Maar soms pas je niet in een groep, om welke reden dan ook.

Dat hoeft echt niet aan jou te liggen. Het kan dat een 'harde kern' al jaren stilzwijgend bepaalt wie erbij hoort en wie niet. Hoe dan ook: ik kan me voorstellen dat het heel vervelend voelt als je buiten het team valt.

Wat kun je doen? Aangezien je niet weet waarom je minder goed in de groep ligt, is het moeilijk plots wél goed bevonden te worden. Er is geen snelle route naar de harten van de mensen. Wel zijn er enkele dingen die je kunt doen. Blijf om te beginnen trouw aan jezelf. Mensen gaan voor oprecht contact. Een groep voelt haarfijn aan dat je te hard probeert in de smaak te vallen. Soms werkt het beter om je juist een beetje terughoudender op te stellen. Laat jezelf ook zien. We vinden het allemaal leuk om de bijzondere dingen van een collega te leren kennen, dit bepaalt je identiteit. Karel houdt van golf en Simone volgt een cursus Spaans: als ik deze twee dingen weet, kan ik ernaar informeren.

Heb jij hobby's of eigenaardigheden die mensen leuk vinden? Heb je er al over gepraat? Maar evengoed merk je dat jonge moeders elkaar vinden, of mensen die zorgen voor hun ouders.

Tot slot nog dit: wat je aandacht geeft, groeit. Heb je zelf al eens iemand uitgenodigd voor een activiteit? Neem je taart mee als je iets te vieren hebt? Informeer je naar andermans interesses of zorgen? Schrijf je je collega een kaartje als deze jarig is? Als je contacten met collega's onderhoudt, gaan ze dat waarderen. Maar als een groep je niet accepteert na een aantal pogingen, houd dan de eer aan jezelf en stop met moeite doen. Accepteer dat het nu eenmaal zo is en ga op zoek naar mensen buiten je werk die jou wél waarderen.

Uit Nina 199, 30 april 2011