21/06/10 - 10u00
Mijn vriend en ik zijn al zes jaar samen. Ik wil graag samenwonen, ik ben er klaar voor. Maar hij niet. Hoe meer ik erover praat, hoe verder ik hem van me wegduw, zegt hij. Wat zou er mis zijn? Ik denk eraan om hem te laten kiezen tussen samenwonen of het einde van onze relatie. SonjaIk denk dat de kans groot is dat jouw vriend met bindingsangst kampt. Dat is het gevoel dat je vrijheid verdwijnt als je een relatie aangaat. Jullie zijn al zes jaar samen, maar het is niet duidelijk op welke manier jullie samen zijn. Zien jullie elkaar vaak? Nu hebben we allemaal wel wat bindingsangst, maar de meesten hebben dat in gezonde mate. Mensen die eraan lijden, blijven constant twijfelen of hun partner wel de ware is. Ze vragen ook heel veel aandacht/bevestiging, zonder zelf veel terug te geven. Ze zitten meer bij hun vrienden dan bij hun geliefde en willen met hem of haar liever niet veel tijd alleen doorbrengen. Een vakantie met zijn tweetjes zien ze bijvoorbeeld niet zitten. De meeste mensen met bindingsangst kunnen geen relatie van zes jaar volhouden, want meestal krijgen ze de bons of geven ze er zelf de brui aan als er te veel investering gevraagd wordt. In elk geval zal tussen de partners altijd een zekere afstand bestaan.
Het heeft dus waarschijnlijk niets te maken met het feit dat hij niet zeker is van zijn relatie met jou. Hij zal gewoon nooit zeker zijn van eender welke relatie. Hem veranderen zal erg moeilijk zijn, tenzij hij het probleem bij zichzelf erkent en er wil aan werken. Een ultimatum voorstellen kan, maar je kan even goed voor jezelf uitmaken wat jij wil. En jij wil blijkbaar een relatie waarin verdere stappen genomen worden en die niet blijft hangen op 'een liefje dat je af en toe ziet en seks mee hebt'. Zet dan een punt achter de relatie en zoek iemand die niet bang is voor intimiteit. Misschien is het de beste methode om iemand met bindingsangst tot inzicht te brengen.
Sta mij toe om, los van je specifieke vraag, een aantal dingen te duiden. Als mensen met bindingsangst bij mij in therapie gaan, merk ik dat bindingsangst en ontrouw vaak gelinkt worden. Iemand met bindingsangst heeft enorm veel schrik om zijn vrijheid te verliezen, maar wil wel de rust van een duurzame relatie. Ontrouw komt dan vaak voor op het moment dat die persoon zich gaat binden. Zijn behoefte aan vrijheid wordt heel erg groot en de kans op ontrouw groter. Dus als hij niet tot inzicht komt en jullie gaan samenwonen, is de kans groot dat hij je zal bedriegen. Zeg nu zelf, dat is niet wat je wil.
Voor mij mag het wat langer
Hoe maak ik mijn man duidelijk dat een voorspel voor mij belangrijk is? Hij wil altijd snel, maar ik kom dan niet klaar. Norilde
Misschien denk je af en toe met weemoed terug aan de begindagen van jullie relatie, toen jullie nog uren spendeerden aan het voorspel. Bij het gemiddelde koppel duurt een vrijpartij in het begin zo'n twee uur, maar na enkele jaren blijven daar nog amper zeven minuten van over. Van voorspel is dus geen sprake meer. Je bent met andere woorden niet alleen. De meeste mannen hebben minder behoefte aan een voorspel en denken er dus niet altijd aan dat een vrouw dit wél op prijs stelt en zoals in jouw geval, zelfs nodig heeft om opgewonden te raken. Zet daarom zelf de eerste stap! Knuffel, streel en zoen erop los voor je met je partner naar de slaapkamer trekt.
Roep hem naar de badkamer en vraag hem om je in te zepen terwijl je in bad ligt en laat duidelijk blijken hoe je hiervan geniet. Bind hem vast, tongzoen hem en gebruik zijn lichaam om jezelf wat op te warmen. In al deze gevallen moet hij toch wel zien hoeveel je geniet van een voorspel. Heeft dit geen effect? Zeg hem dan gewoon dat een voorspel belangrijk is voor jou. En leg hem uit hoe je het wil en leid zijn handen naar de plaatsen waar je gestreeld wilt worden. Mannen maken daar meestal geen probleem van: ze stellen het zelfs op prijs als je hen zonder schroom duidelijk maakt wat je van hen verwacht.
Op deze manier neem je trouwens initiatief op seksueel vlak en dat juichen de meeste mannen alleen maar toe!
Waarom vrouwen bedrog sneller ontdekken
1. Omdat de hersenhelften van vrouwen beter samenwerken dan die van mannen zijn ze beter in staat verbanden te leggen tussen verbale en visuele informatie. Oftewel: tussen wat onze partners zeggen ('Ik ben gaan biljarten met een paar collega's') en de boodschap die ze onbewust - via lichaamstaal - geven ('Ik sta hier te liegen').
2. Vrouwen kunnen beter liegen dan mannen. Als ze liegen, zorgen ze dat ze ergens mee bezig zijn, zodat hun lichaamstaal hen niet kan verraden. En hebben ze eenmaal gelogen, dan onthouden ze heel goed wat ze gezegd hebben, tot in de details. Mannen zijn daar minder goed in. Die vertellen de ene dag dit en de andere dag dat. Je hoeft dus echt geen meesterspeurder te zijn om hen te ontmaskeren.
3. Vrouwen kunnen beter ruiken dan mannen. Een verstandige man gaat dus een halfuurtje onder de douche staan na een onderonsje met zijn minnares. Al is de kans groot dat zijn vaste partner dan vraagt: 'Sinds wanneer douche jij op het werk?'
4. Vrouwen hebben meer oog voor verdachte details, zoals een lang, blond haar op zijn bruine colbert. Mannen hebben minder oog voor detail. Daarom zien ze het niet, als we naar de kapper zijn geweest of een nieuwe jurk aanhebben. Dat vinden vrouwen doorgaans niet leuk, maar we kunnen er dus ons voordeel mee doen...
5. Vrouwen zijn meer op hun hoede: komt er een leuke vrouw in de buurt van hun man? Reken maar dat ze haar goed in de gaten houden.
Uit Nina 166, 19 juni 2010










