Wij zijn 43 en 45 jaar oud en hebben ruzie met een van onze kinderen. Onze oudste is na een bezoek met slaande deuren vertrokken en wij begrijpen er niets van. Wij staan altijd klaar voor hen om hen te helpen met de kinderen, mijn vrouw geeft steeds verse soep of eten mee, ik onderhoud hun tuin en als we zelf ziek zijn, proberen we hen zo weinig mogelijk tot last te zijn. Ondankbaar noem ik dat. Hebben we hen dan echt te veel verwend?

Te veel verwend misschien niet, maar waarschijnlijk is er een te grote ongelijkheid in het geven en nemen tussen jullie. Ouders zien zichzelf vaak als de gevende partij en soms zorgt dat voor problemen. Als een kind niet de kans krijgt te geven, schept dat ongelijkheid. Iemand overladen met geschenken, maar nooit iets terugwillen, voelt niet goed aan. Dat is waartegen kinderen zich verzetten. Veel kinderen (oud of jong) hebben verdriet of zijn boos omdat hun ouders niet zagen dat zij ook veel investeerden in de relatie. Een kind, hoe jong ook, geeft al. Het troost zijn ouders, probeert conflicten op te lossen, voelt zich verantwoordelijk voor hun zorgen. Als een kind daar nooit erkenning voor kreeg, kan dat een pijnpunt worden op latere leeftijd.

'Dat zoonlief dat dan gewoon zegt', zou je denken. Maar dat is nu juist het moeilijke tussen twee partijen die zo dicht bij elkaar staan, maar een generatie verschillen. Praten is voor sommigen niet het makkelijkste onderdeel van de relatie. Belangrijk is dat er geen kwetsende of ongegronde verwijten gemaakt worden. Nodig je zoon dus uit en vraag hem waarom hij zo boos is. Probeer vooraf eens te kijken welke rol hij heeft gehad in jullie leven: wanneer was hij de gevende partij, wat was zijn bijdrage aan jullie relatie of het gezin? Deze punten kan je zeker benoemen. Misschien is hij niet zo'n grote prater en is hij daarom gewoon met slaande deuren vertrokken. Praten moet je leren. Als je zoon het moeilijk heeft om zich mondeling uit te drukken, kan hij beter zijn gevoelens en ongenoegen op papier zetten. De tekst kan hij dan meebrengen en voorlezen. Achteraf kunnen jullie de tekst samen bespreken.


Ik kom niet meer klaar als ik vrij

Het lukt mij al een paar weken niet meer om klaar te komen als mijn vriend bovenop ligt of als ik bovenop lig. Ik kan alleen nog bevredigd worden als ik het zelf doe. Het is de eerste keer dat ik hier een probleem mee heb. Enig idee hoe dat kan? Debbie

Uit je vraag blijkt helaas niet hoe lang jullie al samen zijn, maar mogelijk heeft je probleem met gewenning te maken. Als je al enige tijd actief seksueel contact hebt, verandert de vorm van je vagina en wordt ze soepeler, maar ook plekjes die eerst gevoeliger waren voor stimulatie worden dat iets minder. Dit is geen lichamelijke afwijking, het heeft te maken met fysieke en geestelijke gewenning.

Je geeft niet aan hoe jij tot je hoogtepunt komt; clitoraal of (ook) vaginaal. In beide gevallen treedt gewenning op, maar bij vrouwen die alleen een vaginaal orgasme krijgen, wordt klaarkomen vaker minder makkelijk. De oplossing is samen met je partner nieuwe manieren zoeken, bijvoorbeeld door bepaalde standjes te beoefenen waarbij jij op de juiste wijze gestimuleerd wordt. Zo kan je een standje uitproberen waarbij jij (of je vriend) tegelijkertijd je clitoris stimuleert. Lepeltje lepeltje is hier ideaal voor.

Misschien moeten jullie iets meer tijd besteden aan het voorspel. Naast gewenning is bekend dat stellen hier in het begin veel aandacht aan besteden, maar dat dit duidelijk vermindert. Dat kan wel eens niet genoeg stimulatie opleveren voor een hoogtepunt.

Een laatste aspect van de plotse ommekeer kan te maken hebben met dingen buiten jullie relatie: te veel stress, verdriet om een verlies... Dingen die tot kopzorgen leiden en dan ben je tijdens een vrijpartij eerder daarmee bezig dan met je opwinding. Het lukt je dan wel nog om klaar te komen op de solomanier omdat je dan de juiste prikkel toedient op het juiste moment en je alleen met jezelf rekening moet houden. Vrijen vraagt ook altijd aandacht voor de ander en die doet niet altijd het juiste op het goede moment. Dit kan je aanpakken door je aandacht bij de vrijpartij te houden en deze terug te richten naar het 'voelen'. Dat doe je niet in termen van 'dit is fijn of niet fijn', want dat bevat een oordeel en om dat te vormen, heb je weer zitten denken. Denk in termen van prikkels: ik voel nu zijn hand over mijn billen gaan, ik voel nu hoe hij bij mij binnenkomt... Zo hou je je aandacht ook bij je eigen opwinding. Voor heel wat mensen werkt dit.


Was ik mijn penis beter niet met zeep?

Ik ben een man van 24 en ik heb al enkele keren gehoord dat je je schaamstreek beter niet met zeep wast, maar enkel met water. Nu vroeg ik me af of dit waar is. Ik was mijn penis en bijgevolg ook de eikel al heel mijn leven met zeep en heb hier, voor zover ik weet, nog geen problemen meegehad. Ik heb ook schrik dat hij anders naar smegma zou gaan ruiken... Johan

Zou je het dan zo erg vinden dat je penis naar smegma gaat ruiken? Elke penis en vagina heeft een specifieke  geur en die krijg je er niet uit. Die geur wordt stank wanneer je gedurende een hele lange tijd je penis niet wast, maar dat heeft niet alleen te maken met de geur van smegma. Ook de geur van sperma en urine zijn de boosdoeners.

Wil je een penis die niet stinkt (maar wel ruikt), was dan je penis dagelijks met water. Goed dat je nooit problemen met zeep hebt gehad, toch is het algemene advies om geen zeep te gebruiken. Niet alleen zorgt het voor een drogere en ruwere huid, maar net zoals bij de hoofdhuid verhoogt vaak wassen met zeep de talgafscheiding, waardoor het haar nog vetter wordt, en je weer vaker moet gaan wassen.

Uit Nina 160, 8 mei 2010