Steeds meer mensen hebben zo'n druk leven dat ze aan agendaseks doen. Ze zitten samen en prikken een uur en een dag om seks te hebben omdat ze er anders niet toekomen. Is dat wel oké? Hou je dat vol? Zijn er andere methodes om met een druk leven toch tot seks te komen? Of is dit heel gangbaar en wordt dat vaak aangeraden? Wendy

Gewoon al het feit dat je je afvraagt of het wel oké is om een moment af te spreken om seks te hebben, toont aan dat dit bij jou wat wringt. Ook jij bent dus gevoelig voor de hedendaagse mythe dat seks spontaan moet gebeuren. Want het valt op dat in onze maatschappij de meest gangbare ideeën rond seksualiteit en seksuele problemen gewoon verkeerd zijn. Nog enkele mythes: je moet spontaan zin hebben in seks, als je niet allebei zin hebt in seks kan je geen seks hebben en als je genoeg praat over een seksueel probleem los je het wel op.

Terug naar de mythe dat je spontaan zin moet hebben in seks. De meeste seksuele relaties beginnen met verliefdheid. In zo'n relatie hebben de meeste mensen veel en spontaan zin in seks en reageren ze positief op elkaars initiatief tot vrijen. Zo'n situatie is geweldig en ik raad iedereen die erin terechtkomt aan om er zo lang en zo veel mogelijk van te genieten. Maar: ze blijft niet duren, ze gaat over. Altijd. Na een tijdje kennen mensen elkaars lichaam, ze hebben al wel één en ander geprobeerd en er komt een typisch verloop in de manier waarop wordt gevreeën. Dat is niet onlogisch: je schrapt de houdingen die je hebt uitgeprobeerd, maar die toch niet zo een succes waren.

In deze fase is er nog wel spontane zin in seks, maar die is veel minder frequent dan vroeger, en bovendien vallen die momenten steeds minder samen. Dit is een volstrekt normaal verloop voor een seksuele relatie. Dat is op zich niet erg. Het betekent wel dat mensen een overgang moeten maken naar een andere soort van seksleven, laat het ons 'relatieseks' noemen. Relatieseks is niet noodzakelijk hetzelfde als 'slechte seks' of 'saaie seks'. Binnen relatieseks gaan mensen op een bewuste manier om met hun zin in seks en de manieren waarop ze zichzelf en de ander kunnen opwinden. Ze onderhandelen en maken afspraken over de tijd die ze willen en kunnen besteden aan seks. Ze proberen verschillende dingen uit, leren hoe ze zichzelf en hun partner kunnen opwinden in situaties waarin opwinding niet voor de hand ligt. Ze leren kortom hoe ze ervoor kunnen zorgen dat ze zin en opwinding kunnen maken, wanneer die niet meer spontaan in grote hoeveelheden voorhanden is. Agendaseks is daar een goed voorbeeld van. Je gaat met je partner een moment in de week bepalen (of meerdere momenten) waar je tijd voor elkaar gaat maken. Geen tv aan, geen laptop op de schoot, geen gsm die stoort,... Net hiermee hebben veel mensen het moeilijk.

De omschakeling naar relatieseks is een leerproces waar je moeite voor moet doen en energie in moet stoppen. Het eindresultaat is trouwens niet dat mensen opnieuw seks hebben zoals toen ze verliefd werden. Ze zullen regelmatig seks hebben, zo regelmatig als voor hen beiden oké is en er zullen wel momenten zijn dat ze alle twee spontaan zin hebben in seks, maar dat zal eerder de uitzondering zijn. Ze zullen ook niet constant fantastische seks hebben. De verdeling zal eerder zoiets zijn: één keer op vijf fantastisch, één keer op vijf teleurstellend, en drie van de vijf keren gewoon oké. Hoe beter ze op elkaar ingespeeld zijn en hoe meer ze investeren, hoe hoger het gemiddelde niveau en hoe gelukkiger ze zullen zijn met hun seksleven.

Veel koppels maken deze overgang niet. De reden is niet dat ze niet de juiste technische en communicatieve vaardigheden hebben, maar dat ze niet kunnen aanvaarden dat de seks niet meer is zoals in het begin. Dat is op zich al beangstigend, want het gaat in tegen de romantische notie van 'eeuwigdurende verliefdheid'. Voor heel wat mensen is het te angstaanjagend en te frustrerend, dus vermijden ze de overgang, of stellen hem uit. Ze negeren de problemen en zoeken excuses (te moe, te druk, slechte relatie, de kinderen, het werk, zich niet begrepen voelen...). Of ze breken de relatie af en zoeken een nieuwe relatie waarin ze enkele maanden 'verliefde seks' kunnen hebben.

Relatieseks of agendaseks, noem het hoe je het wil, maar het is volgens mij een belangrijk onderdeel van een langdurige relatie. Zeker wanneer je beiden werkt, een druk sociaal leven hebt, er kinderen zijn die de nodige tijd en aandacht vragen en er een huishouden is om te doen.

Als je meer wil lezen rond dit thema, is 'Seksdrive' van David Schnarch een aanrader.


Vooroordelen over holebi's

Rond homoseksualiteit blijven mythes bestaan. Een van de meest voorkomende is dat homo's zich verwijfd gedragen en lesbiennes manwijven zijn. Maar net zoals hetero's, heb je ook holebi's in soorten: heel mannelijke, heel vrouwelijke en vanalles ertussenin. Mensen die duidelijk als homo willen bekeken worden, zullen er in hun kledij en stijl voor zorgen dat ze deze identiteit vorm geven.

Een tweede goed ingeburgerde mythe is dat de meeste mensen nog altijd geloven dat in een holebikoppel een van de partners de vrouw speelt en de andere de man. Bij holebirelaties heb je net als bij heterorelaties gelijkwaardige relaties en relaties waarin de een meer te zeggen heeft dan de ander, of relaties waarin de een meer interesse heeft in typisch vrouwelijke taken, de ander in de typisch mannelijke. Meestal is het een bonte mengeling. Elke relatie is uniek, zowel bij hetero's als bij homo's. Meer info over deze thematiek vind je op http://www.mannenseks.be en http://www.cavaria.be

Uit Nina 149, 20 februari 2010