Hoe zet ik een punt achter mijn relatie?

Mijn vriend en ik zijn vijf jaar samen en we doen niets anders dan ruzie maken. De voorbije vakantie was een ramp. We zijn nog wel samen (we wonen onder één dak, gaan samen naar feestjes en onze familie weet niet hoe slecht het gaat) maar ik zou graag een punt zetten achter de relatie. Bovendien ben ik verliefd op iemand die in een (goede) relatie zit. We hebben al samen geslapen, maar ik weet niet of hij iets wil beginnen met mij. Ik ben bang dat hij niet voor mij zal willen kiezen... Mijn relatie kan ik niet goed noemen, maar helemaal niets hebben lijkt me zo raar. Misschien ben ik na al die tijd gewoon afhankelijk geworden van mijn vriend en heb ik te veel schrik voor de veranderingen als ik bij hem wegga.

Je relatie zit op een dood spoor en blijkbaar ontbreekt jou ook de zin of de energie om die beter te maken. Het heeft geen zin om door te gaan met een relatie wanneer je die al een tijdje wil stoppen. Afhankelijkheid van je partner mag nooit een reden zijn om door te gaan. Daar worden jullie beiden niet gelukkig(ger) van. Wees eerlijk tegen hem en zeg dat je wilt stoppen. Hierdoor geef je hem ook de kans om iets nieuws op te bouwen met iemand anders. Daar zal hij meer respect voor hebben, dan wanneer jij hem aan het lijntje houdt.

En wat de man waarop je verliefd bent betreft: geen makkelijke situatie, omdat hij al een relatie heeft. Wanneer je verliefd bent, wil je natuurlijk de andere als een nieuwe start zien. Maar je kunt niet van hem verwachten dat hij zijn eigen relatie opgeeft om met jou verder te gaan. Uit je mail blijkt ook dat je niet weet hoe hij hier tegenover staat, dus heeft hij het zelf nog niet voorgesteld. Je kunt je ook afvragen of je wel met een man verder wil die zijn partner bedriegt. Want hij heeft met jou geslapen terwijl hij een (goede) relatie heeft.

Ik lees tussen alle regels die je schrijft door, dat je bang bent om alleen te zijn. Waarom is dat eigenlijk? Ben je bang dat je het leven niet aankunt als er geen partner meer in je leven is? En als dat zo is: hoe realistisch is die angst? Want uiteindelijk kan iedereen alleen verder.

Al is het, zeker in het begin, niet gemakkelijk om je leven opnieuw in te richten. Zorg dat je terecht kan bij familie, vrienden... om die periode te overbruggen. Van de ene in de andere relatie stappen is nooit een goed plan. Het zou ook niet eerlijk zijn voor een nieuwe partner, omdat je hem dan zou gebruiken als opvulling van jouw angst voor eenzaamheid en leegte. Ook is het belangrijk om eerst je huidige relatie te verwerken voor je weer toe bent aan een nieuwe man in je leven.

Bouw eerst aan jezelf, zorg dat je zelf lekker in je vel zit, ontdek hoe leuk het leven kan zijn zonder de afhankelijkheid van een partner in je leven. Een eventuele nieuwe relatie wordt dan een aanvulling op je levensgeluk, geen opvulling van je leegte.


Bang voor seks met mijn zwangere vrouw

De zus van mijn vrouw gaat bijna bevallen en we worden op de hoogte gehouden van alle verhalen. Maar hoe meer ik hoor over 'indalen', 'ochtendmisselijkheid' en 'harde buiken', des temeer ik begin te vrezen dat seks tijdens een zwangerschap allesbehalve goed gaat lopen. Ik bedoel: is er nog wel plaats voor je penis en ga je niet tegen die kleine aan zitten duwen? En willen vrouwen eigenlijk wel vrijen tijdens de zwangerschap of doen ze dat alleen voor hun man?

Ik merk dat je met een hoop vragen (en wat angst) zit. Die tonen vooral dat je nog iets te weinig geïnformeerd bent. Daarbij, een zwangerschap is voor elke vrouw anders, dus het is niet omdat je schoonzus boven de toiletpot hangt, dat je vrouw hetzelfde zou voorhebben. Een vagina is normaal diep genoeg voor een gemiddelde penis. Tijdens de zwangerschap zet het bekken van de vrouw uit. Korter wordt het dus niet, mannen klagen dan eerder dat het niet meer zo nauw is.

Je kan uiteraard de baby niet raken met je penis, alleen de baarmoederhals. Enkel wanneer je vrouw kans loopt op een miskraam, is het best dat je geen penetratie hebt. Hierover zal je arts/gynaecoloog je tijdig verwittigen. De meeste vrouwen willen zeker en vast vrijen tijdens de zwangerschap, zijn meer en sneller vochtig, worden sneller opgewonden, beleven de beste orgasmes ooit en genieten dubbel zo hard tijdens de seks van de verbondenheid die er al is. In de eerste maanden van de zwangerschap kunnen vrouwen zich wel heel moe voelen, wat normaal is gezien de grote aanpassingen die hun lichaam ondergaat. Voor vrouwen die last hebben van misselijkheid en gespannen borsten, wat soms pijnlijk is, staat een stevige vrijpartij misschien niet dadelijk op het verlanglijstje.

Maar niet alle vrouwen hebben last van deze ongemakken en zelfs met de ongemakken wordt er nog gevreeën. Rond de vierde en tot de zesde maand krijgen de meeste zwangere vrouwen volop hun energie terug. Dan is de misselijkheid meestal verdwenen en voelt een vrouw zich heel goed in haar vel. Dat is de periode bij uitstek om het op zijn hondjes te doen, in lepeltjeshouding of in ruiterstand. Dat zijn de standjes waarbij de buik niet in de weg zit. In het laatste trimester wordt er meestal iets minder gevreeën, wegens praktische bezwaren. Zelfs al doe je het op zijn hondjes, na verloop van tijd kan een bolle buik te prominent worden. Maar weet je, een hoogzwangere vrijpartij kan bijzonder mooi zijn.

Ga dus mee naar de arts/gynaecoloog, zodat je zelf hoort dat er niets mis kan gaan en lees er samen boeken over. Een avontuur wordt het sowieso.

Uit Nina 145, 23 januari 2010