Alannah op de slee met haar grootvader. © ap

Het leven is nog niet gemakkelijk geweest voor de 9-jarige Alannah Shevenell. In 2008 werd bij het toen 5-jarige kind een agressieve en zeldzame tumor vastgesteld. Na enkele hopeloze behandelingen werd voor de laatste, radicale optie gekozen: alle aangetaste organen eruit, donororganen erin. De operatie slaagde en het meisje mocht ondertussen zelfs naar huis.

• 

"Opmerkelijk", zo noemen de dokters haar herstel. Maar dat woord is evengoed van toepassing op de operatie: een zesvoudige orgaantransplantatie is niet alledaags. Een succesvolle zesvoudige orgaantransplantatie nog minder. De operatie duurde 14 uur, alle organen kwamen van één donor: een overleden kindje met hetzelfde bloedtype als Alannah.

"Het moeilijkste aan de operatie was de verwijdering van de organen en de tumoren, omdat er veel bloed verloren werd", bekent hoofdchirurg Heung Bae Kim van het Children's Hospital in Boston. Maar hij weet het zeker: "Het is een van de grootste transplantaties ooit tegelijkertijd uitgevoerd."

Uitzaaiingen
Op het moment dat de Amerikaanse Alannah geopereerd werd, was de tumor uitgezaaid naar de maag, de lever, de pancreas, de slokdarm en zowel de dikke als de dunne darm.

In de voorbije vier jaren probeerden artsen al twee maal om de tumoren weg te snijden. Dat mislukte telkens opnieuw. Sinds een jaar stond het meisje op een wachtlijst voor de grootschalige organentransplantatie. De dokters gaven de operatie maar 50 procent kans op slagen, maar het was de enige optie die de familie nog restte om het meisje te redden. Een riskante operatie, maar wel met een goede afloop.

Toch liep het pad niet over rozen. Net als bij veel transplantaties, moest ook Alannah complicaties en infecties overwinnen. Na 3 maanden revalideren in het ziekenhuis, kon Alannah afgelopen woensdag terug naar huis, in Hollis (Maine). Daar woont ze bij haar grootouders.

Het is nog niet gedaan
Alannah: "Ik ben blij om terug thuis te zijn en te kunnen sleeën, en te werken aan mijn schetsen." Naar de toekomst wordt met hoop gekeken, maar de strijd is nog niet gestreden: Alannah moet nog steeds medicatie nemen om afstootverschijnselen te voorkomen en ze wordt nog steeds gevoed via een sonde. Het meisje mag ook nog niet naar school: ze is te zwak om de ziektekiemen die andere kinderen met zich meedragen af te weren.

De dokters hebben er alle vertrouwen in dat Alannah een normaal leven zal kunnen leiden, zonder enige beperking. (afp/dea/edp)