Piraterij is een misdrijf, dat weten we wel. We handelen niet altijd conform deze kennis, maar weten doen we wel. De bioscoopreclame was iets te 'in your face' om te negeren, de noodkreet van artiesten was te luid. Downloaden en streamen is stelen, zo is dat. We weten het, echt wel. Maar waar is het alternatief?

Voor muziek, waar het effect het grootst en dus de nood het hoogst was, kwam er snel(ler) een oplossing tegen illegaal downloaden. Napster werd aangepakt, iTunes werd gelanceerd en werd de grootste en de bekendste downloadwinkel, al had dat de beperking dat je een Apple-product moest bezitten. Ondertussen zijn er ook andere legale downloadwinkels, al kent zowat niemand die uit het hoofd. Dat is ook niet meer nodig: nu is er Spotify (en consoorten).

Geen lesje geleerd
De muziekindustrie ondervond als eerste wat de gevolgen zijn van het negeren van de consument: jarenlang werd gedacht dat 'niemand' geïnteresseerd zou zijn in virtuele muziekbestanden, en toen was het te laat. De film- en de tv-industrie trokken daar geen lessen uit, en dan vooral niet buiten de Amerikaanse landsgrenzen.

Megaupload
Er werd ingezet op digitale tv, maar illegaal downloaden van series en films is en blijft een courante praktijk. Tot nu. Vorige week werd Megaupload (van onder meer megavideo) uit de lucht gehaald, ook concurrenten als videobb, videozer en novamov worden gesloten, andere concurrenten zoals FileSonic trekken er zelf de stekker uit.

Wachten en wachten en wachten
Tof is dat voor de niet-Amerikaanse televisieconsument. Netflix is in ons land bijvoorbeeld niet verkrijgbaar: series die dus pas in de States zijn uitgezonden, daar kunnen wij op een legale manier niet aan. Televsiezenders en digitale tv-providers ten spijt is het jarenlang wachten op populaire series, die met regelmaat van de klok om onbepaalde redenen en voor onbepaalde termijn worden stopgezet, verzet, herhaald zonder enige vorm van duidelijke communicatie. Als ze al worden uitgezonden, waar je nooit zeker van kan zijn.

De boekjes en het internet staan vervolgens wel vol met de gastrollen, nieuwe personages en verhaallijnen, waardoor het kijkplezier half vergald is tegen het moment het eindelijk wordt uitgezonden op tv.

Dieven
Nee, tv-fans weten waarom ze downloaden en streamen: omdat het nu gebeurt, omdat ze mee willen zijn, omdat ze niet willen afhangen van het aankoopbeleid van deze of gene zender.

Deze downloaders en streamers worden afgedaan aan 'dieven'. Strikt genomen klopt dat natuurlijk, want ze betalen niet voor de content. Maar vaak wordt in één adem gezegd dat ze niet en nooit zullen willen betalen. Er zullen altijd consumenten zijn die niet willen betalen, maar Spotify bewijst dat er wel degelijk een markt voor bestaat.

Alleen doet niemand er iets aan.

Waar blijft het?
Waar is twaalf jaar na Napster een Netflix voor België of Europa? Waar is een flexibel en doordacht en vooral snel aankoopbeleid van de zenders? Waar blijven de abonnementen, in plaats van te moeten betalen per aflevering? Waar blijft het quasi gelijktijdig kijken met de VS?

Is het gemakkelijk en in 1-2-3 te regelen? Ik moet toegeven dat ik het niet weet, maar ik kan me moeilijk voorstellen dat er hard wordt geprobeerd.

Liggen de Amerikanen zelf dwars? Zou kunnen... maar nu verliezen ze alleen maar geld, dus het is moeilijk vol te houden dat er met de juiste argumenten geen oplossing kan gevonden worden.

Via Prime (van Telenet) kan het alvast in bepaalde gevallen wel (Modern Family bijvoorbeeld). Pan Am kan je zelf gaan zoeken op de BBC en de meeste andere series zijn gewoonweg onbereikbaar.

De jeugd van tegenwoordig
Zoals ook al uit de studie van Ehsal en Dear Media vorige week bleek zijn jongeren totaal mee met bovenstaand verhaal: hun televisie-ervaring verschilt totaal met wat klassieke zenders tegen beter weten in blijven aanbieden. Ze downloaden omdat ze NU willen kijken, ze spoelen reclame door en houden zich tijdens het tv-kijken ook bezig met sociale media.

Mensen die dit niet geloven, doen het zelf niet, hebben geen kinderen of luisteren er niet goed naar.

Dit kan je niet meer tegenhouden, en er had minimum vijf jaar geleden al een plan moeten bedacht worden om het in een opbrengstmodel geduwd te krijgen. Nu zijn er aanbieders, maar niet voor België. Wie houdt dit tegen, en waarom? Een belangrijker vraag dan downloaders en streamers viseren (zoals SOPA Politie NL op Twitter nu doet), die nu, nogmaals, geen alternatief hebben.

Conclusie
Downloaders en streamers afschilderen als dieven die niet willen betalen is te kort door de bocht, zeker als je weet dat er geen alternatief is. Zullen er altijd mensen zijn die niet willen betalen? Natuurlijk. Maar er zijn er ook die wel willen betalen, maar, en nu vallen we in herhaling, waar is het aanbod?

Elke De Pourcq