15/12/11 - 14u52
De H&M-collectie 'Dragon Tattoo', geïnspireerd op het personage van Lisbeth Salander in de film 'Girl with the dragon tattoo', zou volgens tegenstanders verkrachting verheerlijken.
-
Rooney Mara speelt de rol van Lisbeth Salander in de film 'The Girl With The Dragon Tattoo'. © photo news
Het is een verfilming van de Millennium-reeks van auteur Stieg Larsson. Deze boeken spelen zich in Zweden af en vertellen het verhaal van een sterke vrouw die moet overleven in een moeilijk milieu.
Stoere stukken
Karneef bestempelt de ontwerpen als onverantwoord, maar volgens H&M zijn ze het symbool van een sterke vrouw die opkomt voor haar idealen. Haar look is op zijn minst stoer, met een kort zwart kapsel, ook haar tattoo is een belangrijk onderdeel van haar persoonlijkheid. De collectie bestaat uit zwarte, donkerbruine en grijze kleuren, truien met kappen, skinny jeansbroeken, brede zwarte laarzen en een lederen jasje. Dit is een verwijzing naar de donkere kant van Lisbeth en haar afstandelijkheid wat een gevolg is van een verkrachting tijdens de jeugd van de personage.
Epidemie
"Welke boodschap zendt H&M naar de wereld? Kijk naar dit trendy slachtoffer van verkrachting? Kijk eens hoe sterk ze is, hoe ze dit allemaal heeft doorstaan en nog steeds een stoer lederen jasje kan dragen? Deze collectie is onverantwoord. Seksueel geweld is een epidemie. Het verwoest levens en deze kledij maakt dit glamoureus. Als H&M zelfstandige vrouwen wil steunen, zou de keten beter geld doneren aan organisaties die werken aan preventie van seksueel geweld en slachtoffers steunen", aldus Karneef
Trendy
Ondertussen heeft H&M zich verontschuldigd: "Hoewel we Lisbeth een sterke vrouw vinden, wilden we haar niet specifiek vertegenwoordigen. We willen eerder een trendy collectie verkopen die veel klanten aanspreekt. Kledingstukken als jeans, jassen en t-shirts vinden wij niet provocerend, het draait erom hoe je dit draagt. We moedigen onze klanten aan om een persoonlijke toets te geven aan onze producten."
De auteur van de Millenium-reeks Stieg Larsson was op zijn vijftiende getuige van een groepsverkrachting, dit traumatische gebeuren inspireerde hem om dit verhaal te schrijven. Ons lijkt de conclusie van Karneef toch ook ietwat overdreven. (ep)










