Gisteren verscheen een artikel over een man die de laptop van zijn vijftienjarige puberdochter doorboorde met negen kogels omdat ze klaagberichten schreef over haar ouders op Facebook. De vader in kwestie besloot vuur met vuur te bestrijden en maakte zijn antwoord op de virtuele aanklacht van dochter Hannah Jordan minstens even publiek.

Zo filmde hij zichzelf tijdens het voorlezen van de bewuste 'ouderonvriendelijke' Facebookpost, waarna hij zijn dochter omschreef als een ondankbaar wicht en haar huisarrest gaf voor vermoedelijk de rest van haar leven. Hij beëindigde zijn pleidooi ten slotte met het aan flarden schieten van Hannahs laptop die hij naar eigen zeggen pas een update had gegeven met hele dure software.

Publiek, publieker, publiekst
Dit filmpje deelde hij ten slotte met de hele wereld door het op Youtube te plaatsen, waar het al snel een hit werd. De meningen over de aanpak van deze 'moderne papa' lopen uiteen (van "staande ovatie" tot "kindermisbruik"). Er was zelfs een aanvraag van een Berlijnse kunstgalerij om de laptop vol kogelgaten te kopen. Helaas is het bewijs verdwenen, want het filmpje én de bijhorende reacties werden ondertussen verwijderd.

Moderne pubers
Even alles op een rijtje: Hannah is dus een tiener die Facebook gebruikt als uitlaatklep om voluit te puberen en te klagen over haar ouders. Ze kreeg hiervoor eerder al eens huisarrest en dacht papa en mama te slim af te zijn door hen te blokkeren. Maar Tommy Jordan (IT-specialist en vader van dienst) was echter niet zo makkelijk om de tuin te leiden. Hoe het verhaaltje afloopt weet u al, maar wat ik me blijf afvragen, is: welk lesje wou hij dochterlief nu eigenlijk leren?

We waren zelf ook ooit allemaal pubers en het is belachelijk te denken dat tieners vandaag niet meer zouden rebelleren of honderduit klagen over hun ouders. Integendeel, ze krijgen in deze moderne maatschappij zelfs steeds meer kanalen om het te doen. Hebben ouders ooit kunnen vermijden dat kinderen het niet altijd eens zijn met de opvoedkundige strategieën?

Rolmodel
Toegegeven de open brief van Hannah was niet bepaald liefdevol, maar zonder twijfel herkenbaar. Zo schreef ze onder andere dat ze 'hun godverdomde slaaf niet is' en dat 'als ze koffie willen, ze hun gat moeten opheffen en het zelf halen'. De typische klusjeshatende puber dus.

Publiek aangevallen worden is nooit fijn, niet voor ouders, maar zeker ook niet voor kinderen. Dit gedrag niet alleen nadoen, maar het ook nog eens versterken met geweld (bye bye, dure laptop) is niet bepaald een opvoedkundig hoogstandje als je't mij vraagt. Kort samengevat hebben we hier dus te maken met een vader die zich gedraagt als een vijftienjarige (met een vuurwapen) en zich vervolgens nog durft afvragen waar dochterlief het vandaan haalt. Akkoord, ze is duidelijk hevig aan het puberen, maar wat wil je met zo'n rolmodel? (lf)