Voor een op drie (Britse) vrouwen gaat er niets boven een lekkere Italiaan, zowel als charmante partner als als restaurant voor een romantische date. Dat concludeert een studie in opdracht van Giovanni Rana.

Italiaanse mannen gebruiken volgens de vrouwen de beste versiertrucs (34 procent), op ruime afstand gevolgd door de Britse mannen (22 procent) en de Fransen (17 procent).

Daarmee is het cliché van de Fransen als superversierders alvast doorbroken... of spelen de Britten vals? Tien procent haalt namelijk versiertrucs uit zelfhulpboekjes. Volgens 4 op tien mannen zijn openingszinnen 'best succesvol.'

Ook de Italianen doen niet erg hun best, hun favoriete zinnen zijn 'Kom je hier vaak?' en (kuch) 'Mijn ondergoed is eetbaar'.  Maar de manier waarop je het zegt, kan blijkbaar toch veel vrouwen overtuigen.

Onhandige Britten
Daar slagen de Britten dan weer minder goed in, die onhandige complimenten geven in de stijl van: "Je kapsel doet je gezicht mooi rond lijken" (wat vrouwen verstaan als: "Ik heb een dik gezicht) of "Is dat een ladder in je nylons, of een trap naar de hemel?" (Help, een ladder in mijn kousen!). Ook doen ze dwaze uitspraken als: "Alles kits achter de rits?" en "Neem jij je jas, ik neem jou mee".

Al vallen vrouwen ook wel voor dat soort 'charmant' gestuntel, zie ook de populariteit van Hugh Grant in de jaren '90.

Italië boven
Veel kan goed gemaakt worden door de eerste date. Voor bijna de helft van de vrouwen mag het de Italiaanse keuken zijn: zij beschouwen het als een romantisch setting. Ook hier verslaan de Britse pubs hun chiquere soortgenoten, de Franse bistro's.
 
De topbestemming voor een romantische vakantie is... ook Italië, waarmee Parijs definitief heeft afgedaan. De Britse vrouwen verkiezen eigen land dubbel zo vaak als Frankrijk. Spanje bengelt met 5 procent van de voorkeurstemmen helemaal onderaan.

Vraagtekens
Al is de vraag of de resultaten wel helemaal onafhankelijk zijn. Opdrachtgever Giovanni Rana, zelf een Italiaans merk, heeft er belang bij om eigen land goed uit de verf te doen komen.

Bovendien is de relatie tussen Britten en Fransen al eeuwenlang moeilijk (zoniet vijandig), en is er geen enkele informatie over het aantal respondenten, de aard van de vragen én de antwoordcategorieën. Om met een korrel zout te nemen dus... (edp)